Γραφικό χωριουδάκι με εβδομήντα πέντε κατοίκους. Τα ερείπια κάποιων ανεμόμυλων σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές. Πανέμορφη η θέα προς τον Σαρωνικό. Ξεχωρίζουμε την εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, το Σχολείο και τους ερειπωμένους ανεμόμυλους του χωριού.
Αν σταματήσετε έξω από το χωριό και κοιτάξετε πέρα στη θάλασσα, θα δείτε το «πετροκάραβο», συστάδα βράχων που από μακριά δημιουργούν την εντύπωση της εικόνας καραβιού.
Η Κυψέλη η Κοσώνα βρίσκεται ανατολικά της χερσονήσου των Μεθάνων. Από εδώ ξενικά το μονοπάτι που οδηγεί στη θάλασσα και στο ύψωμα Ογά.
Το χωριό της κυψέλης απέχει απο τα μεθανα 6 χλμ και ειναι χτισμένο σε σημείο τέτοιο να έχει θέα στην θάλασσα ,άλλα να μην είναι ορατό από την θάλασσα για προστασία από τους πειρατές.
Το σπηλαίο ήταν γνωστό στους κατοίκους της περιοχής σαν σπηλαίο νεράιδας
Ο μύθος έλεγε ότι κατοικούσε μια νεράιδα και όταν βράδιαζε έβγαινε και άρπαζε τους περαστικούς
Σε απόσταση 50 από το σπηλαίο υπήρχε παλιό μονοπάτι (τώρα είναι δρόμος ) το οποιο χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής μεγαλοχωριου να πάνε στα κτήματα τους στο κάμπο τροιζηνιας ,στην επιστροφή τους στο χωριό φρόντιζαν να περάσουν πριν τη δύση του Ήλιου από το σπηλαίο
Με τις συμβουλές κάποιας μάγισσας κάρφωσαν 3 καρφιά για να απαλλαγούν από τις νεράιδες
τα καρφιά υπάρχουν ακόμα καρφωμένα σε ένα βράχο του σπηλαίου
Υπάρχουν μαρτυρίες ότι το σπηλαίο το χρησιμοποιούσαν σαν καταφύγιο οι βοσκοί της περιοχής
επίσης ότι μερικοί κάτοικοι ψάρευαν σε αυτό πεταλίδες
επίσης υπάρχουν μαρτυρίες ότι κάποιο ξύλινο άροτρο που χα8ηκαι στην περιοχή του θρονι
βρέθηκε μέσα στη σπήλια
Σπηλαίο Μεθάνων – ανακάλυψη
Η εισοδος του σπήλαιο διανοίχτηκε κατά τη διάρκεια εργασιών κατασκευής εργοστασίου τσιμέντου στην περιοχή (μάλλον προσπαθούσαν να το καταστρέψουν για την επέκταση του εργοστάσιου )
Το σπήλαιο, ηλικίας 2,5 εκατ. ετών, εξερευνήθηκε το 1973 (μετά την ανατίναξη του αρχικού θαλάμου ) από μια παρέα τεσσάρων νεαρών. Ο Σπύρος Παπαϊωάννου, ο Σταύρος Μαλτέζος, ο Δημήτρης Τριανταφύλλου και ο Βασίλης Τριανταφύλλου , στις 13 Ιανουαρίου του 1973, τόλμησαν και μπήκαν μυστικά στο Σπήλαιο, το οποίο αργότερα εξερευνήθηκε από τη σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου
Σπηλαίο Μεθάνων – περιστέρι
Το όνομα σπηλαίο περιστέρι το πηρέ από την μορφή πολλών σταλακτιτών που έμοιαζαν με περιστέρι
Tο μήκος του σπηλαίου, είναι 250 μ. Αποτελείται από τρεις θαλάμους: στον πρώτο υπάρχει μικρή λίμνη, ο δεύτερος είναι γεμάτος από βράχους που έχουν πέσει από την οροφή ενώ στον τρίτο θάλαμο υπάρχει και πάλι νερό. Το σπήλαιο είναι ουσιαστικά ένας υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας. Στον πρώτο θάλαμο δεν υπάρχουν σταλαγμίτες. Στο δεύτερο και τρίτο θάλαμο υπάρχουν και παρουσιάζουν εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Φωτογραφίες των δύο τελευταίων θαλάμων δεν έχουν δημοσιευθεί ακόμη. Από τους ντόπιους λέγεται ότι το σπήλαιο εκτείνεται μέχρι κάτω από το οροπέδιο “Θρονί”.
Ακολουθώντας το δρόμο που οδηγεί από το Στενό στο Βαθύ, σε απόσταση 1,9 χλμ από το Στενό, αμέσως μετά από τις ιχθυοκαλλιέργειες, βρίσκουμε στα δεξιά μας ταμπέλα που μας καθοδηγεί προς το σπήλαιο. Η ταμπέλα τοποθετήθηκε πρόσφατα (2010) από το σύλλογο “Αρσινόη” και μας προειδοποιεί για την επικινδυνότητα της προσέγγισης στο σπήλαιο. Ανηφορίζουμε με προσοχή στα βράχια δεξιά του δρόμου και μετά από 30 μ φτάνουμε στην είσοδο του σπηλαίου. Από εκεί πρέπει με προσοχή να κατηφορίσουμε προς το σπήλαιο ανάμεσα σε απόκρημνα βράχια για να φτάσουμε στον πρώτο θάλαμο του σπηλαίου, ο οποίος είναι ουσιαστικά μια υπόγεια λίμνη. Από εκεί, αν κολυμπήσουμε ή χρησιμοποιήσουμε ένα φουσκωτό βαρκάκι μπορούμε να προχωρήσουμε πιο μέσα στο σπήλαιο
Το ηφαιστειακό κέντρο των Μεθάνων ανήκει στο ηφαιστειακό τόξο που συνδέει τα ηφαίστεια Σουσακίου, Αιγίνης, Μεθάνων, Πόρου, Βελοπούλας, Καράβι, Φαλκονέρας, Αντιμήλου, Μήλου, Κιμώλου, Πολύβου, Στρογγυλού, Δεσποτικού, Σπυρηδονησίων, Αντίπαρου, Χριστιανών, Σαντορίνης, Κω, Νισύρου, Αλικαρνασού και Πάτμου.
Το ηφαιστειακό αυτό τόξο έδωσε την αφορμή για την εκδήλωση της ηφαιστειακής δραστηριότητας στο νότιο Αιγαίο κατά τους αρχαίους χρόνους. Τότε έλαβαν χώρα πάρα πολλές εκρήξεις ηφαιστείων γύρω στο τέλος της τριτογενής περιόδου, μετά τις Αλπικές πτυχώσεις, ενώ συνεχίστηκαν και κατά την τεταρτογενή περίοδο.
Το ηφαίστειο των Μεθάνων ειχε έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα μεταξύ της περιόδου 276 έως 239 πΧ, από αναφορές των αρχαίων ιστορικών Στράβωνα, Παυσανία και Οβιδίου. Πάνω από το χωριό Καημένη Χώρα, χτισμένη αμφιθεατρικά, πάνω σε ηφαιστειακό πέτρωμα, βρίσκεται ο πιο γνωστός κρατήρας του ηφαιστείου, ένας από τους τριάντα που απαριθμεί. Κρατήρες υπάρχουν επίσης, στις περιοχές του Μακρύλλογου, της Μούσκας και της Κυψέλης. Ο κρατήρας της Καημένης Χώρας έχει βάθος περίπου 50μ και διάμετρο 100μ.
Στα Μέθανα θα δείτε τα λείψανα πολλών ηφαιστειακών εκρήξεων. Νοτιοανατολικά του υψώματος Χελώνα, στη θέση Στραβόλογγος καθώς και στη θέση Μακρύλογγος συναντάμε μεγάλους κρατήρες. Επίσης, ηφαιστειακούς κρατήρες θα δείτε στην επάνω Μούσκα, στο χωριό Καμένη Χώρα, όπου βρίσκεται ο μεγαλύτερος και εντυπωσιακότερος όλων και στην Κυψέλη.
Από τους προαναφερόμενους κρατήρες, αυτοί που έδρασαν τελευταία ήταν οι παρακείμενοι στην Καμένη Χώρα.
Μετά τον Άγιο Νικόλαο, ο δρόμος που ανηφορίζει μέσα στο πευκοδάσος, καταλήγει στα Παλαιά Λουτρά. Παλαιά Λουτρά ή Κάτω Μούσκα σε παλαιές αναφορές, είναι ο μικρός οικισμός βορειότερα του Μακρύλογγου, με τα ταπεινά χωριατόσπιτα. Λέγεται πως ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του Γεώργιου Μπάτη, συνθέτη του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Παράλιος μικρός οικισμός,ο πλησιέστερος προς τα ηφαιστειακά βράχια από την βορεινή πλευρά της χερσονήσου.Είναι γνωστός για τα ιαματικά του λουτρά (του Παυσανία). Το παρεκκλήσι του Αγ. Νικολάου που βρίσκεται εδώ έχει χτισθεί πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού.
Στο λιμανάκι του μπορείτε να δοκιμάσετε χταπόδι στα κάρβουνα, να γευτείτε ολόφρεσκο ψάρι και να χαρείτε ένα απολαυστικό μπάνιο και αν είστε ερασιτέχνης ψαράς να δοκιμάσετε την τύχη σας. Εδώ βρίσκεται και μια από τις διασημότερες ιαματικές πηγές, τα λουτρά του Παυσανία. Μια πηγή την οποία αναφέρει στα κείμενά του ο Παυσανίας, με θειούχο νερό και θερμοκρασία που κυμαίνεται γύρω στους 29,5 βαθμούς Κελσίου.
Μακρύλογγος, κατά τους παλαιούς χρόνους Πάνω Μούσκα, είναι ένας οικισμός, χτισμένος στα 398μ., που αποκτά ζωή κυρίως το καλοκαίρι. Στη διαδρομή προς το χωρίο, απαραίτητη είναι η στάση στο κιόσκι που βρίσκεται δίπλα στο δρόμο και προσφέρει απίθανη θέα προς το Αγκίστρι και την Αίγινα. Γύρω υψώνονται οι δασωμένες κορυφές Χέρωμα και Πρ. Ηλίας καθώς και ο βυθισμένος σχεδόν κρατήρας του ηφαιστείου. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας, από την πλατεία του χωριού ξεκινά η διαδρομή «Μακρύλογγος – Προφήτης Ηλίας».
Το μικρό λιμανάκι του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται βορειοανατολικά της χερσονήσου Μεθάνων. Στο λιμάνι έχετε τη δυνατότητα να δείτε το τσιμεντένιο καράβι, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί τον λιμενοβραχίονα του λιμανιού. Πρόκειται για καράβι που κατασκευάστηκε από τσιμέντο, χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο από τους Γερμανούς και έμεινε στα αθαβή αυτού του λιμανιού. Η παραλία είναι κατάλληλη για οικογένειες με παιδιά, καθώς τα νερά είναι ρηχά και προσφέρονται για ανέμελα παιχνίδια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγ. Σωτήρα του 10ου αιώνα στην βορινή πλευρά του οικισμού.
Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Λουτρόπολης και απέχει μόλις 12km. Ορεινός οικισμός και ο μεγαλύτερος της χερσονήσου. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.
Χαρακτηριστικό του οικισμού είναι η παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τα βυζαντινά εκκλησάκια. Από τα λίγα μέρη που μπορείς ακόμη να συναντήσεις γαϊδουράκια. Το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου είναι η ωραιότερη και παλαιότερη βυζαντινή εκκλησία της Τροιζηνίας. Του Αγίου Γεωργίου το χωρίο γιορτάζει και γίνεται πανηγύρι. Επίσης, αξίζει να επισκεφτείτε την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη που διατηρεί τοιχογραφίες του 13ου αιώνα και το ξωκλήσι της Σωτήρος.
Η Κουνουπίτσα είναι η πατρίδα του οπλαρχηγού του 1821, Ιωάννη Δεδεγκίκα, γνωστός και ως Ντέντες. Ντέντες στα αρβανίτικα σημαίνει καλός, παπούλης, δηλαδή σεβάσμιος. Σώζεται ακόμη το πατρικό του και το κανόνι που χρησιμοποιούσε στις μάχες με τους Τούρκους, φυλάσσεται από τους συγγενείς του.
Το κάστρο έκτισε το 1826 ο Γάλλος φιλέλληνας στρατηγός Νικόλαος Κάρολος Φαβιέρος (1782-1855). Ο Φαβιέρος οργάνωσε το πρώτο Ελληνικό τακτικό σώμα στρατού (εξ’ ού και το όνομα του απέναντι χωριού, Τακτικούπολη). Κτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαίας οχύρωσης που είχε κατασκευαστεί τον 5ο αιώνα π.Χ. κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο από τον Αθηναίο στρατηγό Νικία.
Βορειότερα του φρουρίου στα Μέθανα σώζεται μεγάλο μέρος του οχυρωματικού τείχους που σύμφωνα με τον Θουκυδίδη κατασκευάστηκε από τους Αθηναίους στην εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου και χρονολογείται απο το 425 π.Χ.